Paphos Blog

EVENTS

Η μεταθανάτια φωτογράφιση φυτών μέσα από τον φακό της Μ. Ευθυμίου

Σε μια προσπάθεια αποτύπωσης του εφήμερου στη σφαίρα της μνήμης, σύμφωνα με την φωτογράφο

Εκδήλωση για τη λήξη της έκθεσης Mortuo.Flores // photography exhibition  – της μεταθανάτιας φωτογράφισης φυτών – μέσα από τον φωτογραφικό φακό της Μαρίας Ευθυμίου, πραγματοποιήθηκε χτες βράδυ στην αυλή του Κέντρου Τεχνών Κίμωνος. 

Η  σύγχρονη έκθεση φωτογραφίας “Mortuo.Flores”  απαθανατίζει νεκρά φυτά σε μια προσπάθεια αποτύπωσης του εφήμερου στη σφαίρα της μνήμης, σύμφωνα με την φωτογράφο.

Η χθεσινή εκδήλωση  εκτός από την έκθεση φωτογραφίας περιλάμβανε και παρουσίαση για την  οντολογική σημασία του χρόνου, τόσο στη Φωτογραφική όσο και την Κινηματογραφική εικόνα από τον  Χαράλαμπο Χαραλάμπους, συντονιστή του μεταπτυχιακού προγράμματος MA in Digital Video Production του Πανεπιστημίου Νεάπολις Πάφου.

Σε δηλώσεις της στο ΚΥΠΕ η καλλιτέχνης ανέφερε πως η έκθεση προσδίδει αισθητικές ιδιότητες στο νοσηρό και το μακάβριο αλλά και το μυστηριώδες ενώ παράλληλα αυτή συνέχισε, προβάλλει την άχρονη ηρεμία, στοχεύοντας στον επαναπροσδιορισμό της σχέσης του θεατή με την έννοια της αιωνιότητας.

Η κ. Ευθυμίου είπε, πως πρόκειται για την πρώτη της ατομική Έκθεση ωστόσο έχει πολυάριθμες συμμετοχές σε ομαδικές εκθέσεις.

Πρόσθεσε πως την πρώτη ατομικής της Έκθεση την αφιερώνει στην μνήμη του πατέρα της  και ακολούθως ευχαρίστησε τους συνεργάτες της.

Την  Επιμέλεια της έκθεσης φωτογραφίας ανέλαβε ο Πάρης Χριστοδούλου ο οποίος σε δηλώσεις του στο ΚΥΠΕ ανέφερε πως θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι οι φωτογραφίες της Μαρίας αποτελούν μια σύγχρονη, πιο « σκοτεινή» εκδοχή των κυανοτυπιών της Αγγλίδας βοτανολόγου και πιθανότατα – όπως είπε- της πρώτης γυναίκας φωτογράφου Anna Atkins(1799-1871) .

Ο κ. Χριστοδούλου ανέφερε μάλιστα πως η Atkins χρησιμοποιώντας μια τεχνική αποτύπωσης η οποία βασίζεται στην ηλιακή ακτινοβολία, δημιούργησε την πρώτη βοτανική φωτογραφία για επιστημονικούς και αρχειακούς σκοπούς.
Αν και υπάρχουν κάποιες φαινομενικές ομοιότητες συνέχισε, το έργο της Μαρίας δεν είναι αρχειακό αλλά αποτελεί ανέφερε μια αμιγώς καλλιτεχνική έκφραση με φιλοσοφικές και υπαρξιακές προεκτάσεις, η οποία στοχεύει να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα .

Μια προσπάθεια – όπως είπε- να οδηγηθεί ο θεατής πέρα από το οπτικό ερέθισμα το οποίο δέχεται να δημιουργήσει μια ερμηνεία.
Για τον λόγο αυτο, ανέφερε ο Επιμελητής της Έκθεσης, “θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι έργα τέχνης, όπως αυτά, αποτελούν μια σύγχρονη καλλιτεχνική εξέλιξη των έργων της Atkin”, προσθέτοντας ωστόσο πως “ το στοιχείο  που καθιστά αυτά τα έργα πιο «σκοτεινά» είναι το βασικό θέμα αυτής της έκθεσης , ο θάνατος ή καλύτερα η απαθανάτιση των νεκρών”.
Ο κ. Χριστοδούλου ανέφερε μάλιστα πως κατά την διάρκεια του 19ου αιώνα όταν αναπτύχθηκε η τεχνική της δαγκεροτυπίας μια περίεργη βικτωριανή πρακτική πένθους είχε μεγάλη άνθιση.

Είπε μάλιστα πως οι άνθρωποι της μεσαίας αστικής τάξης που δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα για τη φιλοτέχνηση ενός πορτρέτου των νεκρών τους, από ένα ζωγράφο, μπορούσαν να μισθώσουν έναν φωτογράφο.

Αυτή συνέχισε, η πιο φθηνή και πιο γρήγορη μέθοδος, εφόδιασε τη συγκεκριμένη κοινωνική τάξη με άν μέσο μνημόνευσης των νεκρών της.

Ο Επιμελητής της Έκθεσης συμπλήρωσε πως η μεταθανάτια φωτογραφία έτσι αποτέλεσε μια βικτωριανή φροντίδα για το τέλος της ζωής, η οποία άφηνε πίσω « επιζώντες» για μια μακράς διαρκείας μνημόνευση και εορτασμό.

Πρόσθεσε δε, πως “  εδώ υπάρχει μια παραλληλία μεταξύ του καλλιτεχνικού έργου της Μαρίας και αυτής της μακάβριας εποχής”  αναφέροντας πως αντί ωστόσο του νεκρού υποκειμένου  το οποίο περιβάλλεται από πλούσια λουλουδένια στολίδια, τα « Flores» είναι τώρα τα υποκείμενα.

Ο κ. Χριστοδούλου ανέφερε πως το συγκεκριμένο έργο αποτελεί κατά κάποιο τρόπο μια μεταθανάτια φωτογράφιση φυτών , όμορφα εκτεθειμένων , όπως θα ήταν και οι εικόνες του 19ου αιώνα σε εμφανή σημεία, στα σπίτια της εποχής.

Ενδιαφέρον είναι ωστόσο το γεγονός, ότι παρά το ιδιάζον του θέματος, υπάρχει ομορφιά και γαλήνη καθώς και μια αίσθηση μυστηρίου στα έργα.

Αυτές οι εικόνες της απώλειας αποτελούν μια προσπάθεια συμφιλίωσης μέσω της τέχνης με το τέλος της ζωής και κατευθύνονται από μια ορμέμφυτη συναισθηματική τάση να υπερνικινηθεί το γεγονός του οριστικού χωρισμού κατέληξε.

Στην χθεσινή εκδήλωση  o Χαράλαμπος Χαραλάμπους, συντονιστής του μεταπτυχιακού προγράμματος MA in Digital Video Production του Πανεπιστημίου Νεάπολις Πάφου, συντόνισε  μια παρουσίαση για την οντολογική σημασία του χρόνου, τόσο στη Φωτογραφική όσο και την Κινηματογραφική εικόνα. (Διάλεξη στα Ελληνικά)

Από την πλευρά του ο κ. Χαραλάμπους είπε πως η  η Μαρία διάλεξε εκείνη την στιγμή που τα λουλούδια έχουν πεθάνει και ουσιαστικά επιβραδύνεται η φθορά τους μέσα στον κόσμο , δεν αλλάζουν με την ίδια δραστικότητα όπως είναι ζωντανά και σχεδόν είναι αμετάβλητα και πρέπει να περάσει πολύς χρόνος για να διαφανεί πως αλλάζουν ακόμη και πεθαμένα, εκείνη την στιγμή της επιβράδυνσης τους …..για να τα  συλλάβει στιγμιαία…

Μετά την παρουσίαση στους παρευρισκόμενους δόθηκε η  ευκαιρία να επισκεφθούν την φωτογραφική έκθεση και να συνομιλήσουν με την φωτογράφο.

ΚΥΠΕ

Comments

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ

To Top